Rękawice chemiczne mają za zadanie odizolować rękę użytkownika od kontaktu z czynnikiem chemicznym, jak kwasy, zasady, związki organiczne i nieorganiczne. Materiałami do wytwarzania rękawic chroniących przed działaniem chemikaliów może być: kauczuk naturalny, polichlorek winylu - PCV, kauczuk polichloroprenowy - neopren, kauczuk poliakrylonitrylowy - zwany potocznie nitrylem, kauczuk butylowy, polialkohol winylowy - pva, chloropren, oraz viton. Jednorazowe lub wielokrotnego stosowania. Rękawice mogą być wykonane z jednego surowca lub kombinowane. Najczęściej spotykana para to kauczuk naturalny - neopren. Konstrukcja rękawicy może być samonośna lub na podkładzie tkaninowym. W celu podniesienia walorów użytkowych, niektóre modele rękawic napyla się bawełną od wnętrza tzw. flok bawełniany. Innym rodzajem wykończenia jest moletowanie (szorstkowanie), czyli pokrycie powierzchni wewnętrznej dłoni, różnego rodzaju wypukłościami w celu ułatwienia chwytania śliskich przedmiotów Np. zaolejonych, wilgotnych, gładkich. Wypukłości mogą być w postaci "bieżnika" rękawicy o różnym ksztacie Np. rombu, plastra miodu lub przez wprowadzenie drobin obcych Np. kwarcu, grudek gumy itd. Dzięki rozwojowi technologii możliwe jest produkowanie rękawic chroniących jednocześnie przed wieloma zagrożeniami. Oprócz czynnika chemicznego mogą równocześnie chronić przed czynnikami mechanicznymi, biologicznymi, niskimi i wysokimi temperaturami, skażeniem radioaktywnym. Wymagania stawiane rękawicom chemicznym określa norma europejska EN374-1, EN374-2.